Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies w celu świadczenia na Państwa rzecz usług na najwyższym poziomie, dostosowanych do Państwa preferencji. Korzystając z witryny bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies, godzicie się Państwo na ich stosowanie. Więcej o plikach cookies i o tym jak zmienić ustawienia przeglądarki w Polityce prywatności cookies

Psychologia w Lech Poznań Football Academy. Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania - Aktualności - LPFA POLSKA
2019-01-08 | 2019-01-08 17:12:17 | Wejść: 1131

Psychologia w Lech Poznań Football Academy. Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania



 

Zapraszamy do zapoznania się z najnowszym wpisem doktora Łukasza Bojkowskiego (głównego psychologa Lech Poznań Football Academy). Przypominamy, że publikacje są przygotowywane specjalnie dla Państwa i udostępniane co miesiąc (na stronie internetowej www.lpfa.pl oraz na oficjalnym koncie w serwisie społecznościowym).

 

Serdecznie zapraszamy do lektury!

---

 

Psychologia w Lech Poznań Football Academy.

Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania

 

 

            Od stycznia 2018 roku każdy rodzic ma możliwość wielokrotnych konsultacji dotyczących psychologii sportu, uwarunkowań rozwoju na określonym etapie szkolenia oraz różnych aspektów wychowania. W ramach podsumowania roku udostępniamy Państwu skrócone odpowiedzi na najciekawsze i najczęściej zadawane pytania. Ich pełna treść (pytań i odpowiedzi) pozostaje do wyłącznej wiadomości zainteresowanych rodziców oraz specjalisty, co ma związek z przestrzeganiem zasad zawartych w kodeksie etyczno-zawodowym zawodu psychologa.

 

1. ...trener i nauczyciele w szkole uskarżają się na niski poziom koncentracji uwagi u naszego syna... czy można ją jakoś poprawić w warunkach domowych?

 

            Ćwiczenia umiejętności koncentracji uwagi u dziecka można z powodzeniem przeprowadzać nie tylko na zajęciach sportowych, w szkole czy z grupą, ale także we własnym domu. Co więcej do ich skutecznej realizacji nie są potrzebne często żadne przybory. Do określonych sposobów zaliczyć można:

  • Wykorzystanie zainteresowania dziecka takimi grami towarzyskimi jak: bierki, scarabble, warcaby, jenga czy double. Wszystkie z podanych zabaw tworzą możliwość trenowania umiejętności krótkiego lub dłuższego skupienia uwagi.
  • Zadaniowe skupianie się na określonym przedmiocie przez dłuższy czas (np. na piłce lub zabawce). Gdy czujemy, że poziom naszej koncentracji spada, można zmierzyć czas jaki udało nam się ociągnąć i po krótkiej chwili odpoczynku ponowić zadanie.
  • Proste ćwiczenia fizyczne, w których oprócz umiejętności koncentracji uwagi rozwijają się także koordynacyjne zdolności motoryczne. Przykładem są ćwiczenia na skakance, stanie na jednej nodze (w pozycji tzw. jaskółki) czy naprzemienne krążenia ramion (jedna ręka w przód, druga w tył itp.).
  • Wykreślanki i zabawy związane z łączeniem kropek, które mogą być przygotowane przez samych rodziców. Prostym przykładem są rysunki, które stają się kompletne po połączeniu określonej liczby elementów, jak i ciągi liter, wśród których należy znaleźć wyjątek (np. literę B w ciągu: "SKMXLKZOIHWUBZHGP...").

 

2. ...syn bardzo często porównuje się do swoich kolegów. Staje się to powodem różnych problemów... czy można temu jakoś zaradzić?

 

            Punkt odniesienia jaki przyjmuje dziecko, w dużej mierze wpływa na postrzeganie przez nie określonych sytuacji. Porównując się na przykład z osobami, które znacznie przewyższają je umiejętnościami (dokonując tzw. porównania w górę) może uznać na, że jest bardzo niezdarne w tym co robi. To może pociągnąć za sobą określoną reakcję emocjonalną oraz wpłynąć na lekceważenie własnych postępów. Mając na celu zmniejszenie dyskomfortu wynikającego z nadmiernego porównywaniem się z wybranymi osobami (na przykład lepszymi wybranym elemencie gry), proponuje się wspierać dziecko w takich zachowaniach jak:

  • Umiejętność konsekwentnego porównywania się z samym sobą, na przykład sprzed jakiegoś czasu. Mając realny obraz swoich umiejętności oraz zauważając nawet najmniejsze postępy, dziecko może skutecznie budować w sobie tendencję do doceniania swoich własnych sukcesów (a nie skupiać się tylko na tym czego mu brakuje). W tym celu zaleca się prowadzić tak zwane dzienniczki treningowe, które pozwalają zapisywać i analizować (na przykład na skali) swoje własne osiągnięcia.
  • W sytuacji gdy dziecko nagminnie porównuje się z jakimś kolegą, zalecane jest takie pokierowanie jego uwagą by starało się jak najczęściej trenować z osobą o podobnym poziomie umiejętności (na przykład trenującej tyle samo czasu). Dzięki temu może otrzymać bardziej realistyczny obraz swoich umiejętności, nie będąc narażonym na krytykę ze strony lepiej wyszkolonego zawodnika. Prośbę taką można wystosować także do współpracującego trenera.

 

3. ...czy istnieją jakieś sposoby nauki dziecka odpowiedzialności...?

 

            Nauczenie dziecka odpowiedzialności jest w dużej mierze rolą rodzica. To on zna swoją córkę czy syna najlepiej, przez co doskonale orientuje się w ich potrzebach czy zainteresowaniach. Wśród "wskazówek" mających wpierać dziecko w rozwoju, sugeruję przemyśleć następujące zasady:

  • Celem rozwoju poczucia odpowiedzialności warto angażować dziecko do wykonywania codziennych obowiązków, które powinny być dostosowane do poziomu jego umiejętności i możliwości.
  • Zadaniem rodzica powinno być uświadamianie dziecku, że w razie trudności z przydzielonymi mu zadaniami, w każdej chwili może zwrócić się o pomoc do osoby dorosłej (rodzica, brata, dziadków).
  • Należy rozmawiać z dzieckiem o przydziałach dotyczących poszczególnych zadań, a także doceniać je po ich wykonaniu.
  • Warto zadbać o atmosferę wzajemnego zaufania, która związana jest choćby ze zgodą na popełnianie kontrolowanych błędów (danie dziecku odczuć, że ma prawo się mylić oraz poprawić).
  • Dużą wartością jest przekazanie dziecku wiedzy na temat tego co w życiu możemy kontrolować, a czego nie (na które elementy wykonania zadania mamy realny wpływ, a które pozostają poza naszą kontrolą).

 

4. ...czy można wskazać na jakieś proste metody rozwijania poczucia własnej wartości u młodego sportowca...?

 

            Wśród możliwości rozwijania poczucia własnej wartości (poczucie własnej wartości i samoocena to dwa różne terminy, a nie synonimy tego samego pojęcia. Zostanie to omówione w jednym z najbliższych artykułów), warto wskazać na takie sposoby jak:

  • Stwarzanie sytuacji do odnoszenia przez dziecko sukcesów, dzięki którym może spojrzeć na siebie jako na osobę w pełni wartościową, zdolną oraz akceptującą siebie taką jaką rzeczywiście jest (razem ze swoimi zaletami i wadami).
  • Nauczenie dziecka umiejętności wyrażania własnych uczuć, dzięki którym zwiększy swoje szanse na bycie zrozumianym przez innych. Rozmowy o emocjach - pozytywnych, jak i negatywnych - wpływają także na naukę otwartości, szczerości, wzmocnienie poczucia obustronnego zaufania.
  • Prowadzenie dzienniczka treningowego, który pozwala zauważać nawet powodzenia, a także analizować je w szerszym kontekście (np. czego się dzięki nim nauczyłem, czego dowiedziałem się o sobie, z czego jestem dumny). Dzięki niemu możliwe staje się zauważenie wpływu własnego działania na przekonanie o własnej skuteczności.
  • Wyrażanie dziecku swojej miłości nie tylko w taki sposób by to usłyszało, ale by to poczuło. Jest to bardzo istotna wartość w świecie, w którym wielu rodziców rekompensuje swoim dzieciom brak czasu, na przykład zakupami, prezentami czy realizowaniem wszystkich zachcianek.
  • Towarzyszenie dziecku w jego radościach i troskach, służenie pomocną oraz rozmową.

 

5. ...czy istnieją uniwersalne zalecenia dotyczące radzenia sobie z emocjami w sporcie (w tym przypadku osób dorosłych)...?

 

            Pisanie o "uniwersalnych" zaleceniach obejmujących wszystkich jest często niemożliwe, a w skrajnych przypadkach nawet szkodliwe. Każdy z nas jest inny, rozwija się w swoim tempie czy inaczej reaguje na określone sytuacje. Biorąc jednak pod uwagę ogólne zasady efektywnego zarządzania swoimi emocjami można polecić określone metody, których sprawne opanowanie wpływa na umiejętność utrzymania lub modyfikowania przeżywanych emocji (czyli nie tylko tego co czujemy, ale także tego jak reagujemy). Polecam wypróbować między innymi strategie związane z:

  • Zmianami poznawczymi, które związane są z podtrzymywaniem zadowolenia i pewności siebie po udanych działaniach. Jedną z takich technik jest pozytywny dialog wewnętrzny (zwracający uwagę na nasze mocne strony). Opanowanie takich "słów-kluczy" umożliwia odwołanie się do nich na przykład przy doświadczaniu niepowodzeń.
  • Wyborem sytuacji, w które będziemy się najsilniej angażować oraz takich, których będziemy unikać. Pierwsze z nich mogą być oparte na działaniach związanych z przygotowywaniem się do startu, wypoczynkiem, odpowiednią regeneracją (czyli na tym na co mamy wpływ).
  • Zarządzaniem uwagą, czyli wyborem tych elementów (tym razem) rywalizacji, na których będziemy się skupiać. Dla przykładu można przywołać zasady polskiego skoczna narciarskiego, który przed każdymi zawodami koncentrował się jedynie na wykonaniu "dwóch równych skoków" (nie idealnych, ale równych!). Taka koncentracja na zadaniu pomaga także odwrócić uwagę od pojawiających się rozpraszaczy - wewnętrznych (natrętnych myśli), jak i zewnętrznych (krzyków, gwizdów itp.).

 

6. ...moje dziecko zaczęło treningi miesiąc temu i do dzisiaj jest bardzo nieśmiałe w stosunku do swoich nowych kolegów z drużyny... czy można z tym cos zrobić...?

 

            Dziecko rozpoczynające treningi w nowej grupie nie zna często wszystkich ćwiczących osób, co może wiązać się z poczuciem niepewności. Wpływ na to ma także obserwacja nowych kolegów, którzy na początku mogą wydawać się bardziej "utalentowani". By pomóc mu w zaaklimatyzowaniu się w danej grupie, w wielu przypadkach pomocne mogą być takie działania jak:

  • Skupianie się na pozytywnych zachowaniach. Zbudowanie pozytywnego obrazu samego siebie może zachęcić do pokazania swoich zalet także w grupie rówieśników. 
  • Rozmowa z dzieckiem na temat jego mocnych stron, która umożliwia poprawę osądu na swój własny temat oraz zmniejszenie rozbieżność pomiędzy tym co młody zawodnik w tym przypadku myśli o sobie ("jestem słaby") i o kolegach ("są dobrzy"). Należy pamiętać, że rozmowa taka powinna opierać się na konkretnych przykładach.
  • Pojawianie się na boisku troszkę wcześniej, gdy grupa nie jest jeszcze tak liczna. To co onieśmiela przed całym zespołem, nie musi budzić lęku w grupie paroosobowej.
  • Dawanie dziecku czasu na oswojenie się z nowymi sytuacjami i kolegami. Obniżenie wymagań dotyczących osiągania przez nie szybkich rezultatów.

 

7. ...jak budować i podtrzymywać motywację u młodego piłkarza...?

 

            Aktywność dziecka powinna być motywowana przede wszystkim poprzez zainteresowanie samą aktywnością na treningach, przeżywanie pozytywnych emocji, nabywanie nowych umiejętności czy uczestniczenie w zabawie w gronie rówieśników. W efekcie powinna opierać się głównie na tych motywach, które przyciągnęły dziecko do trenowania określonej dyscypliny sportowej (czyli opierać się na motywacji wewnętrznej). By ją podtrzymywać można podjąć się na przykład zadania jej uświadomienia, tworząc listę powodów dla których przychodzi się (z radością) na zajęcia czy pozytywnych sytuacji związanych z udziałem w treningach. Sięgając z kolei do motywacji zewnętrznej warto korzystać z historii, wspomnień czy cytatów innych zawodników, którzy są postrzegani jako sportowi idole oraz wzory do naśladowania.

 

            Na koniec bardzo serdecznie dziękujemy za wszystkie przesyłane pytania. W przypadku pojawiających się wątpliwości dotyczących lektury, zachęcamy do kontaktu. Jednocześnie dziękujemy wszystkim dzieciom i rodzicom za udział w organizowanych przez Lech Poznań Football Academy spotkaniach, warsztatach i wykładach, podczas których możemy podzielić się z Państwem naszą wiedzą, jak i wymieniać się doświadczeniami.

 

---

 

dr Łukasz Bojkowski - Główny Psycholog Lech Poznań Football Academy. Pracownik naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Psychologii Akademii Wychowania Fizycznego im. E. Piaseckiego w Poznaniu. Doktor nauk o kulturze fizycznej. Absolwent psychologii wspierania rozwoju (Uniwersytet Humanistycznospołeczny SWPS), wychowania fizycznego (AWF w Poznaniu) oraz studiów III stopnia z dziedziny nauk o zdrowiu (AWF w Poznaniu). Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego (PTP). Laureat pierwszej edycji konkursu o stypendium prof. Z. Pietrasińskiego za działalność twórczą w zakresie praktyki i popularyzacji psychologii. Wielokrotny czynny uczestnik konferencji naukowych, seminariów, szkoleń, autor wykładów oraz warsztatów. Autor lub współautor ponad 40. prac naukowych i popularnonaukowych z zakresu psychologii, sportu oraz zdrowia, a także książek: "Wybrane próby testowe sprawności fizycznej ogólnej" (2014) i "Komunikacja interpersonalna w sporcie" (2016).

 

 


Zdjęcia:

 


Zobacz ostatnie galerie

Pozostałe artykuły:


WIĘCEJ WIADOMOŚCI:
2019 © LECH POZNAŃ Football Academy, Elitarna szkółka piłkarska dla dzieci w wieku od 4 do 12 lat all rights reserved - wszelkie prawa zastrzeżone

O.PRAWNA

LECH POZNAŃ
FOOTBALL ACADEMY

Stadion Poznań
ul. Bułgarska 17 pok. 8
60-320 Poznań
tel. +48 732 922 922
biuro@lpfa.pl
PARTNER TECHNICZNY

www.lpfa.pl

| P. PRYWATNOŚCI |

pozostałe projekty

| KKS LECH POZNAŃ | FA | FA UK | GKA | FASE | FPARK | FBABY |
1
03:51
   poniedziałek, 17 czerwca 2019 roku